نگاهی برزندگی حضرت علی اکبر(ع)

نام : علی

لقب : علی اکبر

کنیه : اباا لحسن

پدر : امام حسین

جد : امیرالمؤمنین علی (ع)

مادربزرگ : فاطمه زهرا(س)دخترپیغمبرخدا

مادر : لیلی

روزتولد : یازدهم ماه شعبان

مدت عمر : متفاوت ذکرشده ، هجده سا ل، بیست و سه سا ل و بیست وهفت سا ل ذکرشده

زیارتگاه  : کربلا پایین پای امام حسین (ع)

حضرت علی اکبر(ع) بین سال های 33 تا35 ازمادربزرگواربه نام لیلی دختر ابی مره بن مسعود ثقفی درشهرمدینه چشم به جهان گشود و درمکتب انسان ساز امام حسین (ع)تربیت شد و از سرچشمه جوشان علم، ادب،کمال، ایثار، شهادت سیراب گردید و درپرتو این تربیت در راه اطاعت از امامت وحمایت از اهداف وآرمانهای مقدس آن ازهیچ کوششی فروگذارنکرد و تا آخرین نفس وآخرین قطره خون ازامام زمانش دفاع کرد .

یکی ازمهم ترین و بارزترین فضیلت حضرت علی اکبرشباهت خلقت و اخلاق وگفتار او به پیامبرخدا(ص)بودآن حضرت آن قدر به پیامبرشباهت داشتند که اهل بیت علیهاالسلام هر زمان دلشان برای پیامبرتنگ می شد به سیمای اونگاه می‌کردند . شاهد این مدعی سخنی است که امام حسین(ع) درظهرعاشورا آن زمان که فرزندش عزم میدان کرد درمناجات با خدا عرض کرد که : “خداوندا، تو بر این قوم شاهد باش که جوانی به سویشان رفت که شبیه‌ترین مردم از نظر خلقت و اخلاق وگفتار به پیامبرخداصلی الله علیه وآله وسلّم بود. بنابراین، از این کلام امام حسین(ع) نتیجه می‌گیریم که حضرت علی اکبر (ع) نیز صاحب مکارم اخلاق بوده است .

روزی معاویه درمجلس خود، این سوال رامطرح کردکه: “چه کسی لیاقت خلافت رادارد؟” وخود جواب داد:”لیاقت خلافت را”علی اکبر داراست”زیرا شرافت بنی هاشم، سخاوت بنی امیه وطراوت وزیبایی (ثقیف )را  داراست.

علی اکبر(ع) ادب وشخصیت دوامام رایکجا با خود داشت ودر زیارت نامه او می‌خوانیم:

 “السلام علیک یابن الحسن والحسین”

روزعاشورا امام حسین (ع) به دست مبارک خودعمامه پیغمبراکرم (ص)که به نام سحاب بود بر سر حضرت علی اکبر بست وشمشیر امیرالمؤمنین (ع)به نام ذوالفقار را به کمر او و سپرحضرت حمزه سیدالشهداء(ع) رابه شانه او و زره حضرت داود پیغمبر را بر بدن او و دوکمربندکه یکی از رسول خدا(ص) و دیگری ازحضرت امیرالمؤمنین (ع)به کمرش بست وانگشتر رسول خدا(ص) را در بازگشت از میدان در دهان اوگذاشت که تشنگی علی اکبر(ع) کم شود . امام حسین (ع) فرمودند: “ای علی اکبر بر این اسب مخصوص پیغمبرسوارشو”.نام این اسب عقاب بود .

آری اول کسی که ازخاندان پیامبرخدا(ص)آماده نبردشد، علی اکبر(ع) بود. او زیباترین و خوشخوترین مردم زمان خود و اوّل شهید آل ابوطالب در روزعاشورا بودکه خدمت پدرآمدو اذن میدان گرفت وامام اجازه داد. هنگامی که رهسپارمیدان شد ، امام علیه السلام نا امیدانه به او نگاه کرد و اشک ازدیدگان مبارکش جاری شد. وقتی ایشان به میدان آمدند، امام حسین (ع)سرخود را به سوی آسمان بلندکرد و فرمودند :”خدایا توشاهد باش که علی را فدای امت جدم کردم.”

چون ایشان وارد میدان شدند فریاد سپاه لشکرکوفه بلند شد که ای وای برما گویی پیامبر(ص) به جنگ ما می‌آید .

          امام حسین(ع)بعدازاینکه علی اکبر(ع) ازتشنگی شکایت کرد، به شدت گریه کرد وفرمود :

” واغوثاه ! پسرم! به میدان جنگ بازگردواندکی دیگرجنگ نما،زیراچه نزدیک است که ساعتی دیگرجدت پیامبرراملاقات کنی وازدست اوجامی ازآب نوشیده و سیراب شوی، به گونه ای که دیگرهرگزتشنه نگردی! “

حضرت پیغمبر(ص) بعدازکشته شدن به هرشهیدجامی ازآب کوثربهشت می دهندالابه علی اکبر،چون حضرت علی اکبر(ع)ازسلامی که به باباکرد معلوم شد که دردنیا به دست پیغمبرسیراب شده است . عرض کرد : ” این جدّ م رسول خداست که مراسیراب کرد.”

امام زمان(عج) به حدی ازواقعه کربلا متاثرو محزونند که روزوشب درعزای جد بزرگوارخویش گریان می باشند . آن حضرت در زیارت ناحیه مقدسه اینگونه به حضرت علی اکبرسلام می کنند که :

“السلام علی علی الکبیر”

منبع : کتاب 200داستان ازفضایل مصایب وکرامات حضرت علی اکبرعلیه السّلام


تنظيم : مدیر
[ موضوع ] : جدید ترین ها
[ برچسب ها ] : , , ,

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)