مراسم شب اول محرم ساعت 8:30 شب چهارشنبه مورخ 22 مهرماه 94 در حسینیه ثارالله دزفول با تشریح برنامه توسط مجری محترم  کربلایی ابوذر بیدلی آغاز گردید

 

 

سپس زیارت عاشورا با صوت دلنشین برادر محترم  ابیض ادامه پیدا نمود

و در ادامه مراسم از قاری قرآن محترم برادر علی معارفی دعوت گردید تا با صوت زیبای خود جمع حاضررا به فیض رساندند

 

 

 

مراسم با ترجمه آیات و بیان مفاهیم قرآنی توسط برادر محترم ایزد پور ادامه داشت

و در ادامه

سخنران شب اول حضرت آیت الله عبدالکریم فرحانی معاونت محترم آموزش حوزه های علمیه سراسر کشور در خصوص ولایت امام حسین (علیه السلام) سخنرانی و ذکر مصیبت فرمودند

جهت دانلود صوت سخنرانی اینجا کلیک کنید

متن سخنرانی شب اوّل محرم94- آیت الله فرحانی

 

« بسم الله الرحمن الرحیم،الحمدالله رب العالمین… صلی الله علی سیدنا و نبینا العبد المؤید و رسول المسدد المصطفی الامجد ابوالقاسم محمّد و علی اهل بیت الطیبین الطاهرین المعصومین و لا سیّما سیدنا و مولانا مولی الکونین ابی عبدالله الحسین(ع)».

قال رسول الله صلی‌الله‌علیه ‌وآله : «من أحب أن ينظر إلى أحب أهل الأرض إلى السماء فلينظر إلى الحسين(ع)»؛ السلام علیک یا اباعبدالله السلام علیک ابن رسول الله السلام علیک و علی الارواح التی حلت بفنائک…»

شب اول ماه محرم است. شب حزن و ماتم و عزای سالار شهیدان است. خدا را به عظمت این مجالس قسم می دهم جلسه­ی ما را از جلسات اهل بهشت و اهل مجلس ما را شفاعت شده بدست أبی عبدالله قرار بدهد به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.

خداوند متعال سایه ی با عزّت رهبر عظیم شأن ما را تا ظهور مولایمان امام زمان با اقتدار بر سر امت اسلام مستدام بدارد و امت ما را بصیرت حسینی استقامت در راه ولایت اهل بیت تبعیت از ولی امرشان توفیق هر چه بیشتر عنایت بفرماید به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.

خداوند متعال را قسم می دهم امام بزرگوار شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس مخصوصاً شهدای نمونه ی این شهر مقاومت و ایثار را با اهل بیت عصمت و طهارت محشور بفرماید و أن شاء الله از شفاعت سیّد الشهدا بهره مند کند، گذشتگان و اموات ما را ببخشد و بیامرزد به برکت صلوات بر محمّد و آل محمّد.

بنده برای اینکه در این جلسات که توفیق خدمتگزاری و نهایت استفاده را بکنیم سؤالی را مطرح کنیم و در این چند شب به پاسخ این سؤال برسیم.

ما وقتی به زندگی اهل بیت مراجعه می کنیم متوجه می شویم که زندگی اهل بیت را همواره ما در تاریخ اسلام با یک نماد معرفی می کنیم. وارد زندگی پر درس امیرالمؤمنین می شویم و وقتی وارد فضای شهادت ایشان می شویم می گوییم امیرالمؤمنین ثار الله است و روز بیست و یکم ماه رمضان را روز شهادت ایشان می دانیم. وارد زندگی امام صادق (ع) می شویم ایشان بنیانگذار شیعه جعفری است ولی 25 شوال روز شهادت ایشان است. وارد زندگی امام رضا (ع) می شویم ایشان حق بزرگی بر گردن ما دارد امام رضا (ع) هجرتی بزرگ به ایران ما داشتند که به تبعیت از آن هجرت بی بی فاطمه معصومه(س) به قم آمدند و دژ ولایت را در کشور ما پی ریزی کردند ولی ما آخر صفر را شهادت امام رضا می دانیم. وقتی زندگی پیغمبر اکرم (ص) را بررسی می کنیم در حالی که اسلام ما و قرآن ما از ایشان است 28 صفر و همچنین امام مجتبی(ع) سبط اکبر 28 صفر شهادت ایشان است.

هرچه زندگی ائمه أطهار را در تاریخ بررسی می کنیم می بینیم ائمه ما یک روز بدنیا می آیند یک روز به شهادت می رسند. امام حسین (ع) در تولد مثل بقیه هستند در سوم شعبان بدنیا آمدند ولی شهادت ایشان یک دهه محرم است؛ یک نماد تاسوعا و اربعین بعد از عاشورا که بیستم صفر است را دارد چرا؟

وجود مقدس سیدالشهدا تنها امامی است که برایشان برنامه ی استثنایی تدارک دیده شده است. برای معرفی امام حسین هدف از برگزاری برنامه دهه محرم؛ نماد تاسوعا؛ معرفی نماد تاسوعا و عاشورا تا اربعین و رسیدن به اربعین. تعدد در نمادهای تاسوعا، عاشورا، اربعین وجود دارد گویی امام حسین (ع ) بین دو نماد معرفی می شود روز عاشورا مثل روز بیست و هشت صفر است روز عاشورا مثل روز 25 شوال؛ شهادت امام است. اما اهل بیت از ما خواسته اند تاسوعا را قبل از عاشورا و بعد اربعین و امام حسین را در یک فرایند معرفی کنید.

فردا روز اول سال قمری است روز اول محرم مثل روز اوّل فروردین است چرا خداوند متعال مقدر کردند که شما در روز اوّل سال با لباس سیاه در این حسینیه عظیم مساجد را سیاه پوش و هیأتها گروه گروه جمع شوند و بر سر سفره ابی عبدالله و دانشگاه حسین ابن علی مهمان باشیم؟ در اعمال روز عاشورا زیارتی وجود دارد (نه زیارت روز عاشورا) که اشاره شده: “حسین من مهمان تو هستم!” هر مهمانی یک پذیرایی می خواهد. هدف از میهمانی چیست؟ هدف از مهمانی بزرگ خدا در اولین روز سال با محوریت حسین با نماد تاسوعا و نماد اربعین چیست؟ خداوند چه می خواهد بدهد؟

من با این مقدمه می خواهم موضوع بحثم را در این چند شب با شما درمیان بگذارم. به نظر من حسین ابن علی یک نماد و جریانی است که می خواهد جامعه و تاریخ را با ولایت اهل بیت پیوند بدهد. بنده خودم تحقیقات مفصلی در مهدویت کردم یکی از فصلهای این تحقیق       « ولایت، عاشورا ، مهدویت» است. به نظر من داستان بزرگ حسین ابن علی داستان پیوند ما با “غدیر و مهدی” است می خواهم سر این موضوع کار کنیم. سعی می کنم هرشب بخشی از آن را با آیات و روایات بیان کنم.لذا شما وقتی شما در زیارت عاشورا وارد می شوید می خوانید:

” فَأسْالُ اللهَ الّذِي أكْرَمَ مَقامَكَ ، وَأكْرَمَنِي بِكَ ، أنْ يَرْزُقَني طَلَبَ ثارِكَ مَعَ إمام مَنْصُور؛ )مع امام مهدی( “حسین ابن علی می خواهد من و تو را به وجود مقدس امام عصر پیوند دهد. حسین ابن علی به تعبیر مقام معظم رهبری در سبک زندگی اسلامی یک” شُدن” است. حسین ابن علی می خواهد تو را تبدیل به علی اکبر، مسلم ابن عوسجه، به ابالفضل العباس کند و شما خواهر را تبدیل به زینب کبری این یک “شُدن” است. حسین ابن علی یک شدنی است که یک طرفش می شود تاسوعا و یک طرفش می شود اربعین.

باید امشب که شب اول است تصمیم بگیریم، ببینیم می خواهیم وارد گردونه بشویم؟ مرحوم «شهید مطهری» را می فرمود: زینبی که عاشورا را درک کرد با زینبی که قبل از عاشورا بود فرق داشت، عباسی که عاشورا را درک کرد با عباس قبل از عاشورا فرق می کرد. عباس شُد! زینب شد! سردار همدانی که چند روز قبل شهید شد جوانی نبود که با امام کار را آغاز کرد ایشان سردار همدانی شد! مقام معظم رهبری امروز ما، توسط امام شد توسط حسین شد. ما عرضمان این است حسین ابن علی یک صیرویت و شدن است. من در این صیرویت و شدن دو و روایت تاریخی امشب مهمانتان می کنم و در طی چند شب تکمیل کنیم.

حضرت اباعبدالله باغی در اطراف مدینه داشتند و در آن غلامی زندگی می کرد و در آن نگهبانی می کرد شما فکر نکنید که یاران امام تنها آنهایی بودند که در مدینه بودند. راوی می گوید: روزی امام حسین با اصحاب به این باغ رفتند وقتی نزدیک درِ باغ رسیدند و صحنه عجیبی دیدند این غلام سیاه کنار سفره ی ناهارش که یک قوت معمولی بود نشسته است. یک لقمه خودش می خورد یک لقمه هم به حیوانی که آنجا بود می داد و سیر شد سپس دستش را بالا برد و برای امام حسین و والدین امام دعا کرد راوی می گوید: امام شروع به گریه کردن کرد یک دفعه صدایش کرد: اسم غلام صاف بود. او تا صدای امام را شنید تکانی خورد و ایستاد امام به او گفت: “صاف ! أجعلنی فی حلم دخلت بُستانک بغیر أذنک”. در حالی که باغ مال امام بود ولی به غلام فرمود: “حلالم کن که بدون اجازه وارد باغت شدم ولی قضیه چه بود؟” غلام گفت: یا أبن رسول الله این باغ مال شماست و سفره هم سفره کَرَم شماست این حیوان هم نگهبان باغ شماست من از شما خجالت کشیدم خودم بخورم و این حیوان گرسنه بماند لذا من غذا خوردم و به حیوان هم دادم و در آخر هم برای شما دعا کردیم. امام دستش را بالا کرد و فرمود:” خدایا! عجب غلامی”.

امام حسین اینطوری تربیت کردند. چند بار شده که بعد از غذا برای امام زمان دعا کردیم؟ چندبار …. بیایید از امشب تصمیم بگیریم. آقا! خواهر! به خدا قسم این برنامه ها برای تربیت است. برای وصل کردن است.

در روایت سعید ابن مصیب می گوید: سالی در مدینه قحطی بود آب و باران نبود. مردم گروه گروه نماز باران می خواندند خبری نشد. یک دفعه بیرون مدینه رفته بودم دیدم یک غلام سیاه آمد بالای تپه هنوز دستش را بالا نبرده بود ابرها آمدند و باران بارید من گفتم: او کیست. من آن غلام را تعقیب کردم دیدم وارد خانه امام زین العابدین شد. سعیدابن مصیب گفت: من در زدم و امام سجاد فرمود:” سعید را بگویید داخل بیاید”. به امام گفتم حاجتی دارم. امام سجاد فرمود:” هر حاجتی داری به تو می دهم”. آن زمان در دوران بنی امیه بود و امام غلام می خرید تربیت می کرد و روز عید فطر آزادشان می کرد؛ (یا حسین من را بخر تربیتم کن اربعین آزادم کن)؛ گفتم: آقا من یکی از غلامان تو را می خواهم امام غلام ها را به صف کردند ولی آن غلام در آنها نبود دوباره گشتند و دیدند یکی از غلام در استبل کنار اسبهاست. او را آوردند؛ گفتم: آقا من او را می خواهم. ولی آن غلام شروع به ضجه زدن کرد. به او گفتم: من نمی خواهم تو را برای غلامی به خانه ببرم! می خواهم من غلام تو باشم تو آقای من باشی . گفت: برای چه می خواهی من را از امام زمانم جداکنی امام سجاد (ع) فرمودند:”شما برو من قانعش می کنم”.تا به خانه رسیدم دیدم یکی از غلامان امام آمدند و گفتند امام فرمودند:”به سعید بگویید بیا تشیع جنازه ی آن غلام”؛ گفتم: آقا چه خبر شد امام زین العابدین فرمودند: “وقتی شما از خانه رفتی غلام سرش را بر زمین گذاشت و گفت: خدایا عمری غلام حسین و زین العابدین بودم می ترسم بعد از این جایی دیگر باشم و عاقبت بخیر نشوم و آنقدر غلام ضجه زد تا جان دادند.

قانون اول: اهل بیت چگونه ما را درست می کنند؟ قانون ها را با روایت پاسخ می دهم.

امام صادق (ع) در منا مُحرم بودند و گدایی خدمت ایشان آمدند. گفت: آقا من فقیرم. امام خوشه ی انگوری دستشان بود و به او گفتند:” من مُحِرم هستم و پولی با خود ندارم فقط خوشه انگوری می توانم به تو بدهم”؛ او گفت: من فقیرم پول می خواهم. راوی می گوید: فقیری دیگری وارد شد و امام خوشه انگوری به او داد فقیر فوری گفت: خدا شکرت که امام زمان به من توجه دارد دوباره امام دستش را در صندوق گذاشت و مشتی انگور به او داد دوباره گدا گفت: خدایا شکرت مثل اینکه کاری کردم که امام زمان به من توجه داشته است. سپس امام صادق (ع) صندوق انگور را به او داد و فقیر دوباره شکر خدا را بجا آورد بعد امام حوله احرامش را به او داد؛ فقیر دوباره گفت: خدایا شکرت امام به غلامش فرمود:” پولی با خود داری؟”سپس مقداری درهم و دینار به او داد؛ فقیر رو کرد به امام صادق (ع) و گفت: خیلی ممنونم و امام صادق دیگر چیزی به او نداد راوی می گوید: به خدا قسم اگر تا صبح فقیر همین طور از خدا تشکر می کرد امام صادق(ع) همینطور به او می داد.

به خدا قسم تو از خدا بخواه به تو می دهد! امشب شب اول محرم است خلوتت را با خدا بیشتر کن! اما حسین (ع) غلام زیاد داشت در مقتل می خوانیم امام غلام ترکی داشت که قرآن زیاد می خواند وقتی امام حسین بالای سرش رسید همان کاری را که برای علی اکبر انجام داد برای او هم انجام داد. چقدر شما حاضری در محرم و صفر رفاقت خود را با خدا و امام زمانت بیشتر کنی؟ حسین ابن علی “قانون سیرویت” اسلام است آمده تحولی در ظاهر و باطن ما ایجاد کند آمده مسأله ولایت و مهدویت را در تاریخ حل کند. راه اول رفاقت با خداست.

حالا رویه ی ما در مقتل خوندن شب اول توسل به مسلم ابن عقیل که مرد بزرگی است. در ادامه بحثم از جایگاه مسلم در کوفه و حرکت و مدیریت صحبت می کنم. اما در شب اول نمی توانم بدون نام مادر مقتل را آغاز کنم.

مسمع از اهالی عراق است می گوید: خدمت امام صادق در مدینه رسیدم. امام صادق به من فرمود: :”مسمع زیارت امام حسین به کربلا می روی؟” گفتم: نه در دوران حکومت منصور دوانیقی ما تحت نظریم نمی توانم زیارت بروم. فرمود: “مسمع زیارت که نمی روی آیا روضه ی حسین در خانه ات برگزار می کنی؟” گفتم: بله درخانه، زن و بچه ها را جمع می کنیم شروع می کنیم به مقتل خواندن گاهی اوقات آنقدر به یاد عطش امام حسین آنقدر اشک می ریزیم که دیگر آب نمی توانیم بخوریم.

امام صادق (ع) فرمود:«مسمع می خواهم بشارتت دهم حالا که به یاد عطش حسین ما اشک می ریزی مطمئن باش مادرش زهرا به دیدار تو می آید. هر وقت روضه ی جدم حسین شروع می شود مادرم فاطمه از ساقه ی راست عرش این جلسه را نگاه می کند و شروع به اشک ریختن می کند و کسی را بیشتر اشک میریزد نوازشش می کند؛ کسی که در مجلس حسین اشک می ریزد اگر بداند مادرم چقدر دوستش دارد هر آینه ناراحتیش به سرور تبدیل می شود».

مقتل و روضه ی حضرت زهرا (س) و ضجه ی حسین (ع) در شهادت مادر…

 

 

 

و در پایان مراسم برادرمحترم مداح اهل بیت عصمت و طهارت (علیه السلام) هادی حاجی طلب جمع حاضر را به فیض کامل رسانید

جهت دریافت صوت مداحی شب اول اینجا کلیک کنید


تنظيم : مدیر
[ موضوع ] : آرشیو صوت و تصویر
[ برچسب ها ] : , , ,

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)